tag:blogger.com,1999:blog-190716792011-04-21T21:12:54.270+02:00Coma os cans, que marcan as árbores e as rodas coa súa pegada, sinalo eu con estas depos(t)icións o meu territorio mental.caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.comBlogger451100tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-87080467231899265872007-05-22T12:10:00.000+02:002007-05-22T12:14:33.202+02:00

(21º da serie "Épica apócrifa")Traballara moito toda a vida. Sempre o mesmo. O ciclo estacional da labranza ano tras ano. Recomezar o rematado unha e outra vez. Agora de vello déralle por pensar niso, e só atopaba unha cousa da que sentirse orgulloso (alén de criar os fillos, e darlles uns estudios que os levaran a un irreversible afastamento da terra): era o horto. Pasaba horas ó pé da porta,

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-41384472500362168922007-04-26T10:15:00.000+02:002007-04-26T10:18:40.530+02:00

(20º da serie "Épica apócrifa")Clemente foise operar á Coruña. Do corazón. Levouno un fillo no coche, e ó iren arrancar non aparecía. Cando o fixo e por fin partiron botou unha mirada detida para a casa, as cortes, a palleira e o forno, a aira... ía quedando todo atrás. Dentro do coche impúxose un tenso silencio que finalmente rompeu a muller para preguntarlle onde se metera, que non o atopaban.

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-91294211465740335302007-03-30T12:18:00.000+02:002007-03-30T12:24:34.897+02:00

(19º da serie "Épica apócrifa")Os da casa do Rapedo pasaban moita fame, unha fame que se escapa á nosa comprensión, á capacidade de actualizar ese concepto desde a opulencia. Era unha fame negra. Unha fame que atacaba desde dúas frontes: a dos posibles, que ningún tiñan, por pobres entre os pobres; e a da cabeciña, a mental, pois era tan agarrada a muller que o pouco que entraba na casa agachábao

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-34864871139184857232007-03-14T13:56:00.000+01:002007-03-14T14:00:32.212+01:00

(18º da serie "Épica apócrifa")O de Casanova serviu en Ferrol. Acórdase moito daqueles tempos, cando o servizo militar era unha aventura. Aventura, turismo, e ensaio da emigración, todo en un. Non habían volver haber para moitos máis oportunidades de residencia fóra da casa. Era a única ocasión para o afastamento do ineludible e cotián sementar, podar, colleitar, alindar, segar, mallar, gadañar..

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-86231738467753265002007-02-27T12:43:00.000+01:002007-02-27T13:18:27.832+01:00

A min só me interesa un papel:ese que fan Miquel y Costas & Miquel.E algunhas veces hai que taméno que estampa Don Heraclio Fournier.

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-74677782574519050812007-02-15T12:10:00.000+01:002007-02-15T18:23:25.893+01:00

O malo do Banco de Terras é que non vai poder xestionar más que "micro-créditos"

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-22525498071767134832007-02-06T12:12:00.000+01:002007-02-06T12:25:49.559+01:00

(17º da serie "Épica apócrifa")Do Negrín non se sabe o nome, como só había un por alí, con “O Negro” tiña abondo para a súa identificación e apelación. Nunca lle pareceu mal que llo chamasen, comprendía ben que de parecerllo tería dous traballos, e sabía que o que de ofensa pode haber nese nome haberíao tamén en calquera outro que lle puxesen. Era asiduo da taberna, non por beber, que non tiña

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1169143578815361812007-01-18T18:52:00.000+01:002007-01-18T19:20:00.766+01:00

O contador de visitas “weboscope”, o "weborama" responsable desas ventás tan molestas que lanza este blog, informa (como case todos) das visitas recibidas. En todo o ano 2006 foron unhas 2.600 visitas; usuarios únicos (visitantes distintos -IPs distintas en realidade-), uns 2.200; e páxinas vistas unhas 5.300 en total. Non me parecen moitas nin poucas (¿cal pode ser a referencia para comparar?),

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1166531190160296222006-12-19T13:19:00.000+01:002007-02-05T14:23:09.748+01:00

(16º da serie "Épica apócrifa")O día de noiteboa, como fai de vez en cando, unha muller chamou á casa de Páramo, desta vez para felicitar as pascuas. Non se coñecen de nada, só de que unha vez esta señora chamou alí por confusión e puxéronse a falar. Co conto das explicacións de “aquí non lle é”, “pois o número que teño é este”, “logo habíanllo dar mal”, “e logo con onde estou falando”, “e

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1163939799581911042006-11-19T13:29:00.000+01:002006-11-19T13:40:51.806+01:00

(15º da serie "Épica apócrifa")O rapaz da Pumarega era un gran lector de novelas de vaqueiros, e un día comezáronlle a falar os personaxes. Ó ir lendo oía o que pasaba, escoitaba os diálogos. Non é que o imaxinase, oíao para os seus adentros, a cada un co seu timbre, o seu ton, a súa dicción particular... pronto empezou a escoitar tamén o narrador. As novelas xa non eran para el lectura, eran

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1162030999984638432006-10-28T12:21:00.000+02:002006-10-28T12:23:19.996+02:00

(14º da serie "Épica apócrifa")Unha estrada rural en Baralla. Nun punto concentra nenos un Land-Rover, nenos que en viaxes sucesivas vai baixando das aldeas circundantes. Aquí recolleraos o autobús do transporte escolar. Agardan e matan o tempo (ben del os das primeiras viaxes) en dar patadas a un balón mentres sacoden as lagañas e escorrentan o frío da madrugada.Hoxe comeza un novo curso. Hainos

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1161083631882767012006-10-17T12:38:00.000+02:002006-10-17T13:13:51.946+02:00

(13º da serie "Épica apócrifa") Unha aldea do Courel. As mellores cores do outono esténdense pola aba do monte, que baixa suave do outeador Pía Paxaro, sempre atento alá arriba, e envolven as casas nas que rechama o grisallo escintileo dos lousados aínda húmidos. Hoxe veu a televisión para facer unha reportaxe. Abaixo a estrada, que os trouxo e os levará, abrancazada liña que coma unha serpe

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1159875885858682032006-10-03T13:36:00.000+02:002006-10-03T13:44:45.900+02:00

Despois duns días en que asuntos laborais me impediron atender este blog e dar a habitual batida polo blogmillo adiante, retorno cun asunto que para moitos é xa unha preocupación: os inmigrantes.Nun post de hai tempo escribín que nos extinguimos. A chegada de inmigrantes acada cifras parece que cada día maiores. Estes dous feitos están relacionados, pero nin os inmigrantes van representar a

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1156336417355837732006-08-23T14:10:00.000+02:002006-08-23T14:33:37.373+02:00

(12º da serie "Épica apócrifa")(Continuación da 1ª e 2ª)Sarafín, quizais como consecuencia da súa estadía Africana (digo quizais pois noutros que nunca da terra saíron se ten observado isto mesmo) tiña un peculiar uso idiomático. Sarafín falaba galego, un bo galego coma o de tódolos da zona, pero en determinadas circunstancias, e sen que se decatase ou tivese conciencia de facelo, pasábase ó

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1155555516324486212006-08-14T13:31:00.000+02:002006-08-14T13:38:36.343+02:00

Sobran comentarios sobre o que está a pasar, que teñen estes días voz nos medios tertulianos e comentaristas de toda caste, entendidos, medio-entendidos e analfabetos funcionais dan opinións para tódolos gustos. Eu recomendo o seguimento de Vieiros, co “escáner” e o “canal verde”, unha columna de Pereiro e os varios post de Ian (De paso) sobre isto, e non sei que engadir. Non sei quen son os

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1154677675929066872006-08-04T09:26:00.000+02:002006-08-04T09:55:38.293+02:00

Andivemos estes días de atrás por Bélxica e Holanda (así estivo de abandonado este espazo), e houbo un par de cousas que me chamaron a atención e que someto á vosa consideración:-As paranoias van par barrios nesta aldea global, pero ninguén se libra. En Holanda o dos “bebedores pasivos” que conxeturei hai uns meses tómano moi en serio: non podes entrar cun neno en ningún bar ou lugar onde se

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1151944957523713422006-07-03T18:23:00.000+02:002006-07-03T18:42:37.886+02:00

(11º da serie "Épica apócrifa")(Continuación deste)Sarafin tivo varios incidentes coa igrexa. As súas andanzas levárono a tropezar e topar repetidamente cos representantes da moral e a orde. Pero non sempre por culpa súa. Así foi alomenos unha vez que, con ocasión dalgunha festividade, o cura considerara preceptivo que tódolos veciños se confesasen, e organizara unha cerimonia ó gusto da igrexa

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1151062444449638652006-06-23T13:19:00.000+02:002006-06-26T13:53:23.930+02:00

Aprobouse no Parlamento a iniciativa lexislativa popular en defensa dos ríos (información aquí e aquí, e crónica do acto de presentación en arredemo). Boa falta fai que se acorden disto, porque o deterioro progresivo dos ríos (dos que din que temos mil) é evidente, desde a calidade das súas augas, a fauna e flora que acollen, ata a degradación das ribeiras e das infraestructuras e construccións

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1150144014275498972006-06-12T22:13:00.000+02:002006-06-16T10:53:39.846+02:00

(10º da serie "Épica apócrifa")"Sarafín" pasou de novo varios anos en África, no Tercio, o que lle deu non só a oportunidade de coñecer mundo, senón tamén tema de conversa e faroleo para toda a vida. Estes anos deixaron nel unha rancia pegada de aire exótico (cachimba de testo, mostacho revirado...), a afección pola "arma" (un pistolón enferruxado que carretou no peto desde aquela), e o alcume de

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1149097693373279412006-05-31T19:42:00.000+02:002006-05-31T19:48:13.423+02:00

Nos só Cervantes, tamén Maradona é galego. Da Mariña Luguesa concretamente. Iso contaron antonte na tele, aínda que xa falara diso a Voz hai uns meses.Vai haber que facer obras de ampliación en Bonabal.

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1148544735105677352006-05-25T10:09:00.000+02:002006-05-25T10:12:15.126+02:00

(9º da serie "Épica apócrifa")Cando o rapaz de Trasalba lle dixo a seu pai que ía casar este aínda non as tiña todas consigo. Quería ir sobre seguro e decidiu chamar un afamado chufón. O chufón era unha especie de casamenteiro, un personaxe que interviña no amaño e concertación dos matrimonios, un mediador entre as familias contraentes que aparentemente facilitaba as negociacións pertinentes,

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1148024958362808772006-05-19T09:38:00.000+02:002006-05-19T09:50:12.286+02:00

Unha reflexión pasada de data (non hai tempo para nada...) e seguramente tonta: xa que este ano lle dedicamos o día das Letras Galegas a Lugrís, autor que ben se pode cualificar de “costumista” (especialmente por algúns textos como “Os Contos de Asieumedre”), digo eu que ben se podería ter aproveitado para revisar esa etiqueta do “costumismo” e o seu significado na historia da literatura galega.A

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1147084062397924522006-05-08T12:24:00.000+02:002006-05-08T12:27:42.416+02:00

(8º da serie "Épica apócrifa")Madrid, barrio de Salamanca. Rúas incólumes, tendas opulentas bufando cara a fóra luxos inalcanzables, barullo urbano de aparente abondosa comunicación, indecente exhibición de voces, coches, músicas, cousas...Enlixando xa coa súa soa presencia un tramo discreto dunha desas rúas, tirado no chan, nun anaquiño de paseo estrado de cartóns, un vello méndigo observa

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1146163142255982372006-04-27T20:21:00.000+02:002006-04-27T20:39:02.320+02:00

(7º da serie "Épica apócrifa")Puxéranlle o nome á traizón, que con ningunha fortuna nacera. Fortunato foi un vagamundo que ía pedindo de porta en porta.Facía rotas polas aldeas, e pasaba a miúdo varios días na casa en que lle desen acollida, durmindo na cociña, no escano da lareira ou no banco de detrás da económica, segundo o caso. Botaba a man en algúns traballos, pero non era esta a súa

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1145471921777622942006-04-19T20:35:00.000+02:002006-04-19T20:38:41.800+02:00

(6º da serie "Épica apócrifa")Houbo unha moda médica, unha especie de protocolo de aceptación tácita entre a profesión, sobre todo na zona de Lugo, que consistía en receitar “baños de mar” para moitas das doenzas dos labradores do interior. A eficacia do tratamento era incontestable: ían á Coruña pasar uns días, meter os pes no mar (máis arriba dos xeonllos raro era, que a moral viaxa co

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1144828724940424282006-04-12T09:55:00.000+02:002006-04-12T09:58:44.956+02:00

(5º da serie "Épica apócrifa")Había dous veciños que tiñan taberna, afastadas non máis de cen metros, e existía entrambos a proverbial enemizade preceptiva nestes casos. Era unha inquina procedente xa de vello, pois fora atravesando as lindes das distintas xeracións familiares, aportando cada unha novas e acumulativas razóns de odio. Xa se sabe que as tabernas rurais non eran só lugares de ocio

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1144153891417747952006-04-04T14:28:00.000+02:002006-04-04T14:33:55.153+02:00

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1143548302654342962006-03-28T14:10:00.000+02:002006-03-28T14:26:23.443+02:00

(4º da serie "Épica apócrifa")Compostela, noite de chuvia e frío. Rúa medio baleira só transitada por esporádicos estudiantes en retirada cara á casa, que pasan estoicos, armándolle á auga, dobrándose e encollendo a cabeza entre os ombros, como se isto ofrecese algunha protección, ou buscando o abeiro de intermitentes soportais.Un grande escaparate, unha luz amarela, morna, transpirada polos

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1142508643097685982006-03-16T12:27:00.000+01:002006-03-16T12:30:43.113+01:00

(3º da serie "Épica apócrifa")A sala de espera de urxencias do hospital presentaba unha animación que ben podería ser de feira se non fose porque se falaba de males e doenzas e non de tratos e prezos. Os asistentes eran os mesmos: vellos vidos dos confíns da área de influencia do sanatorio, algún mancado de accidente, e comparsa de acompañantes, que matan o tempo da espera na rememoración

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1141932647461337792006-03-09T20:24:00.000+01:002006-03-09T20:30:47.463+01:00

(2º da serie "Épica apócrifa")Carme érguese xa antes da alba para baixar desde Outeiro ás Regas a apañar un feixe de nabos para a facenda. É bastante lonxe, e para atallar atravesa por corredoiras infrecuentadas, saltando portelos aínda ás apalpadas. Cando chega á agra xa se ve bastante ben. É unha mañá de xeada, as mans doen ó primeiro e logo perden xa a sensibilidade ó contacto coa xélida

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1141737863023370092006-03-07T14:20:00.000+01:002006-03-07T14:24:23.040+01:00

As declaracións de Fraga na Convención do PP non merecerían o traballo que dá teclear estas liñas, pero é que me toca de preto. Moi de preto.Dixo que o golpe de estado do 23-F dérono “personas, sin duda llenas de buena voluntad” e “Con un gobierno dimitido”, supostamente para xustificalo, aínda que a min non se me alcanza entender estes “argumentos”: ¿cando demiten os gobernos pódense dar golpes

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1141392505850210352006-03-03T14:19:00.000+01:002006-03-03T14:28:25.853+01:00

(1º da serie "Épica apócrifa")Había unha muller que vivía nun pequeno cortello, e disto lle veu o alcume, pois cortelleiro chamábanllelo ós que coma ela dispoñían só dun pendello como morada. Eran a penas catro paredes que delimitaban uns 20 metros cadrados, nos que convivían ela e un pequeno rabaño de ovellas que eran a súa única facenda, e coas que compartía leito e calor nas noites de inverno

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1141325832560121032006-03-02T19:48:00.000+01:002006-03-02T20:42:20.680+01:00

(intencións)Teño un “libro” de relatos curtos que hai uns tres anos mandei a tres ou catro editoriais. O proxecto quedou abandonado no disco duro porque só Brétemas me respondeu (para dicirme que non lles interesaba, pero leuno e contestoume, que os outros nin iso), e visto que co paso do tempo se está quedando rancio e que por extensión (unha a dúas páxinas xeralmente) os contos acaen ben ó

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1140525504158028222006-02-21T12:01:00.000+01:002006-02-21T13:38:26.326+01:00

Tarde, mal, e arrastro (están sendo estas semanas algo fodidas en canto a choio) vou responder ó convite de dar as miñas manías.1- Téñolles manía as cadeas e todas estas movidas de reproducción xeométrica (piramidais ou o que sexa), pero tamén aprecio que amablemente me convidase r.r., así que intentarei responder o máis sinceramente posible. O que non vou facer é convidar a outros cinco, porque

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1139860371823574402006-02-13T20:44:00.000+01:002006-02-13T20:52:51.863+01:00

Véndense títulos: nobiliarios, de propiedade, e (baixo pedido) para novelas, poemarios, dramas e películas.Prezos de ocasión

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1138907110746142052006-02-02T20:00:00.000+01:002006-02-03T13:15:10.783+01:00

A poboación europea, e particularmente a galega, estase a extinguir. Se non acadamos a taxa de reposición (2,2 fillos por muller) a extinción é só cuestión de tempo. Non é que se vaia acabar a xente, senón que paulatinamente será substituída por outra: inmigrantes, que con todo o dereito se asentarán aquí, e que ó mellor forman unha sociedade mellor que a actual, pero vai ser outra.O máis peor

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1138648129093199882006-01-30T19:48:00.000+01:002006-01-30T20:08:49.233+01:00

O ohqtomr, que é o tipo que mira polo ollo da vaca, puxo na rede un invento (no sentido etimolóxico do termo, como Teodomiro, vaia): vai ir facendo un libro de poemas á vista dos internautas, dándonos a posibilidade non só de presenciar o proceso, senón tamén de opinar sobre el.Cunqueiro dicía “o poema é a parte que eu teño na Creación”, e non llo imos discutir, hai efectivamente algo de “deus”

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1138098209701792052006-01-24T11:10:00.000+01:002006-01-25T11:26:39.313+01:00

Por alusións nos comentarios dun post anterior imos dar unha receita con quixotes de coello (xa se explicou alí que son as patas dianteiras, e como isto demostra a orixe galega de Cervantes).Chámanse “quixotes coherentes” porque todo o que levan é do monte: o coello, loureiro, romeu, castañas e setas. Tamén levan viño, allo e cebola, sal, e pementa, que non son do monte, pero si comúns en

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1137586791924573812006-01-18T13:18:00.000+01:002006-01-18T13:19:51.936+01:00

Antes pasaba de todo, agora non me molesto.

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1137152717842525472006-01-13T12:37:00.000+01:002006-01-13T12:45:17.860+01:00

Nalgunhas oposicións á Xunta as probas van ser só en galego (hai quen aínda anda a piar porque se manteña posibilidade de escolla de idioma), eu creo que non abonda con iso, que hai que cambiar o propio modelo de acceso, e ocórreseme que, na procura de inspiración, se podía botar unha ollada ó pasado:Antigamente os departamentos de recursos humanos das casas rurais efectuaban durísimas probas de

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1136462925007541562006-01-05T13:00:00.000+01:002006-01-05T13:21:15.806+01:00

De neno os reis dicían que me traerían "Un corre e verás, un salta paredes e un mira pra tras"(hai que pronuncialo ben, co seu retintin: "uncorreverás-unsaltaparedes-iónmirapratrás")Unha brincadeira... e cumprían ou non a súa palabra.Non era nada, pero bótoos de menos.

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1136368296638811562006-01-04T10:50:00.000+01:002006-01-04T11:46:09.243+01:00

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1135764933403785062005-12-28T11:13:00.000+01:002005-12-28T11:15:33.413+01:00

Cervantes era de Cervantes. Don Miguel, o do Quixote, era dos Ancares. Concretamente da casa de Saavedra, de Vilarello, hoxe concello de Cervantes. Iso se desprende de recentes investigacións, e con iso se relacionan varias iniciativas que emprenderon nesas terras e que recolle a Voz de onte. Realmente de alí eran os seus ancestros, pero isto tampouco hai que destacalo moito, que en Galicia ése

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1135082762940700612005-12-20T13:36:00.000+01:002005-12-20T13:46:02.966+01:00

Hai un paxaro cantareiro que polas mañás cedo berra a quen o queira oír con oídos de comprender ¡A auga é boa, a auga é boa, e o viño, que riiiquiño, que riiiquiiiño!!!É o Ouriolo, pero o seu parecer é extensible a boa parte da fauna galaica, irracional e da outra. Os porcos, por exemplo, afecciónanse moito cando para a ceba se lles botan os restos do fondo das barricas, e non lle poñen peros por

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-19071679.post-1134640373462871522005-12-15T10:51:00.000+01:002005-12-15T11:32:01.250+01:00

Manda carallo, que revolto anda o mundo.Pareime diante dun cartel que pon “Zara Home”, comezaba a ensarillar unhas medio-reflexións sociolingüísticas... e seguín mirando… ademais o escaparate amosa pratos, cuncas, copas, manteis… Pensei por un intre que o Sr. Ortega lle ía dar un xiro á política de imaxe da súa empresa, ou que se lle fora a chencha: aquilo era moito, non só usaba por primeira vez

caraveletehttp://www.blogger.com/profile/18404334953949607054noreply@blogger.com2